door Sarah Hermans

Sinds vorig jaar ga ik regelmatig mee met de koets en krijg ik af en toe de leidsels in handen. Dus leek het mij eens nuttig om eens een menles te nemen. Aangezien we deze winter op zoek waren naar onderwerpen voor het Jong BSFP haalde ik een menclinic aan. Gelukkig voor mij waren Liesbeth en Joke ook gewonnen voor dit idee. Een locatie had ik al! Valerie Deweer had mij tijdens de clinic van Susan Bouwman verteld over haar man en zijn lessen en hun uitvalsbasis. Zo gezegd, zo geregeld; zaterdag 28 juli menclinic van Gerard Leijten in het kortrijkse Spiere-Helkijn!

 Gitte en ik zijn  ’s morgens in de vroegte vanuit Geel vertrokken met onze paarden. Na een rit van een dikke 2 uur, kwamen we aan in het mooie Spiere-Helkijn. De paarden mochten we op adem laten komen op stal. Nadat we al ons materiaal uitgeladen hadden en een kleine verkenning van de mooie locatie, een oude brouwerij, werden we naar het theorielokaal uitgenodigd. Hier heeft Gerard ons verteld hoe hij aan de mensport begonnen is. Je raadt het nooit: Er was eens een mooie trouwkoets met friese paarden aan de kerk …  Begonnen als groom bij deze trouwkoets, later verder gerold in de mensport. Het fulltime trainen van paarden heeft hij dan weer te danken aan een Amerikaan die persé wou dat hij zijn paarden ging trainen. Maar naar Amerika gaan, zag Gerard niet zitten. Dus na enkele maanden zei die man, dan komen de paarden naar jou. En van het een, komt het ander… Ideaal om hier dus meer te weten komen over wat de mensport nu in houdt.

Geen idee dat er zo veel mogelijk was met paard en koets. Buiten recreatief met de koets een tochtje rijden, kan je ook dressuur rijden. Vaardigheid (kegelrijden) en marathon zijn ook nog zaken die je kan doen. Deze 3 samen worden ook in wedstrijdvorm gereden. Een andere tak zijn elegantieritten. Hier heb je tochten, maar ook wedstrijden. De bedoeling is om met een mooie oudere koets, volledig in tenue aangepast aan de koets de tochten te rijden. In de wedstrijd krijg je ook verschillende opdrachten te doen. Bijvoorbeeld wordt er gevraagd om tussen kegels over een tapijt te rijden, juist voor, tussen of achter een lijn stoppen en zelfs achterwaarts parkeren (ja, zoals met een auto). Mentrec is ook een nieuwe wedstrijdvorm. Je kan het het beste vergelijken met endurance en daarna nog een onderdeel behendigheid. Meer dan genoeg keuze om te doen met ons span.

Gerard legde deze dag voornamelijk de nadruk op het contact dat je met je paard dient te hebben. Want wat heb je in een koets? Een zweep, maar die dient enkel om vooruit te gaan. Je stem. De stemcommando’s dienen duidelijk te zijn voor het paard. Je hebt bijvoorbeeld draf, terug en braaf. Voor ons heel duidelijk maar voor een paard zeer veel R. Je kan dan beter nemen: draf, achter en flink.  De klemtonen komen op verschillende klanken te liggen. En als laatste heb je nog de leidsels. De inwerking in de mond dien je te verfijnen en zoals in de dressuur onder het zadel, streven we naar een gelijk contact op beide leidsels en liefst nog licht ook. Maar de ‘lichtheid’ verschilt van paard tot paard in combinatie met de menner.

En dan was het tijd om de theorie in de praktijk te oefenen. Eerst waren Marc en Liesbeth aan de beurt met hun Roosje. Gerard overliep het getuig om te controleren of alles mooi past. Hier en daar werd er iets hoger of lager gedaan en toen mochten ze vertrekken. Een klein stukje over de baan en links het oefenterrein op. Dit bestaan uit een dressuurpiste van 100 bij 40, een kegelparcours en enkele marathonhindernissen. Maar eerst beginnen bij het begin, de dressuurpiste in. Aangezien Marc en Liesbeth beiden nog niet veel ervaring hebben, legde Gerard de basis uit. Roosje was een supervoorbeeld. Alles wat Gerard vroeg, liet zij uitstekend zien. Zo was het ook voor de kijkers heel duidelijk wat de bedoeling was.

Daarna was het de beurt aan Gitte met haar pony Ober, de mascotte van de Zwarte Parels Geel op de koetsentochten. Deze superschattige pony was verontrustend braaf geweest tijdens de heenrit en op stal. Hij haalde dan ook zijn puberstreken boven van zodra Gerard de leidsels overnam. Blijkbaar zijn we te lief voor hem en heeft hij ondertussen al heel onze arm genomen. Dat is vanaf nu ook gedaan. Ook Gitte mocht de stellingen vragen op de voltes. Zoals onder het zadel is een goede volte heel moeilijk te rijden. Naar binnen inbuigen zonder dat het paard de volte kleiner maakt en dat zonder binnenbeen in de koets?! Oefenen, oefenen, oefenen.

Na een lekker broodje was het de beurt aan Ivan met zijn fries Gyske van het Molenhof. Ivan is bijna kind aan huis bij Valerie en Gerard. Hij kent dus ondertussen het reilen en zeilen in een les van Gerard. Ook Ivan start met loswerken in de dressuurpiste. Voltes, slingeren, rechte lijnen, van hand veranderen, slangenvoltes, noem maar op en hij laat het zien. Daarna gaat hij het kegelparcours op en oefent hij daar verder. Zo recht mogelijk tussen de kegels doorrijden is het devies. Als de kegels op een volte staan, dan krijgt je volte rechte stukken waar de kegels staan.

Na Ivan is het de beurt aan Baroc en zenuwachtige ikke. Wat gaat hij doen? Superbraaf zijn of toch laten zien waar we de laatste tijd tegenaan lopen. Ook Baroc zijn getuig wordt bekeken en wat aangepast. Dan de piste in. Een volte links, een volte rechts en wat rechtdoor en Gerard sloeg de nagel op de kop. Hij laat links niet los. Gitte moest al eens lachen. Zij rijdt met Baroc onder het zadel en kent deze problemen maar al te goed. Nadat Gerard even met Baroc gewerkt heeft, krijg ik de leidsels terug in handen. Ik moet er goed op letten om hem korter te nemen (heb ik dat probleem ook niet onder het zadel?) en consequent en snel zijn met de aanwijzingen aan Baroc. Maar het harde werken loont, de snelheid werd verlaagd, de controle verhoogd en hij begon ook mooi los te laten, recht te lopen en door zijn lijf te swingen. Yes, we kunnen hem ook in de koets laten lopen zoals hij dit ook onder het zadel kan. Volgens Gerard heeft Baroc de grootste metamorfose van de dag ondergaan.

Na het uitspannen van Baroc, konden we nog genieten van een lekker stukje taart aangeboden door Valerie. Rond 18u was het dan tijd om terug naar huis te gaan. Vol enthousiasme kunnen we nu aan de slag met de raad van Gerard.

Nogmaals hartelijk dank aan Gerard en Valerie voor hun enthousiasme en gastvrijheid! Ik vermoed dat ik voor iedere deelnemer mag spreken en zeggen dat we hebben genoten. Merci!

Inne

Jong BSFP

Ga terug